
Μουσείο Αλιείας και Ναυτιλίας
μουσείο · ΈσμπιεργκΙδιωτικό μουσείο στο Έσμπιεργκ, ανοιχτό από το 1968, με ενυδρείο θαλασσινού νερού με ντόπια είδη, πισίνα φωκιών και εκθέσεις για τη δανική αλιεία και ναυτιλία.
Ωράρια, τιμές και εισιτήρια για μέρη που αξίζουν τον χρόνο σας.

Ιδιωτικό μουσείο στο Έσμπιεργκ, ανοιχτό από το 1968, με ενυδρείο θαλασσινού νερού με ντόπια είδη, πισίνα φωκιών και εκθέσεις για τη δανική αλιεία και ναυτιλία.

Το Σπήλαιο Μπαρεντίνε είναι καρστικό σπήλαιο-βάραθρο κοντά στη Νόβα Βας, περίπου 7 χλμ. βορειοανατολικά του Πόρετς, προστατευόμενο ως γεωμορφολογικό μνημείο της φύσης και ανοιχτό στους επισκέπτες από το 1995. Οι ξεναγήσεις κατεβαίνουν σε περίπου 60 μέτρα μέσα από πέντε αίθουσες με σταλακτίτες, σταλαγμίτες και κουρτίνες· οι υπόγειες λίμνες στον πάτο φιλοξενούν πρωτέους, δύο από τους οποίους εκτίθενται σε μια λεκάνη.

Το Εθνικό Πάνθεον στεγάζεται στον Ναό της Σάντα Ενγκράσια στην Αλφάμα, ένα μπαρόκ κτίριο σε σχήμα ελληνικού σταυρού σχεδιασμένο από τον Ζοάο Αντούνες, που ξεκίνησε το 1682. Ο τρούλος του ολοκληρώθηκε μόλις τον 20ό αιώνα· από το 1966 φιλοξενεί τους τάφους προέδρων, συγγραφέων, της τραγουδίστριας του φάντο Αμάλια Ροντρίγκες και του Εουζέμπιο, και η ταράτσα του βλέπει τον Τάγο.

Το Μουσείο των Σπηλιών του Σακρομόντε είναι εθνογραφικό και περιβαλλοντικό μουσείο στο Μπαράνκο δε λος Νέγρος, ψηλά στη συνοικία των σπηλιών Σακρομόντε της Γρανάδας. Έντεκα αυθεντικές σπηλιές-κατοικίες είναι διαμορφωμένες ώστε να δείχνουν πώς ζούσαν και εργάζονταν οι κάτοικοί τους, με σπίτι-σπηλιά, στάβλο, κουζίνα, σιδηρουργείο και εργαστήρια καλαθοπλεκτικής, κεραμικής και υφαντικής, και ένα παρατηρητήριο απέναντι από την Αλάμπρα.

Η Λα Σέο είναι ο καθεδρικός ναός του Σωτήρος της Σαραγόσας, χτισμένος στη θέση της ρωμαϊκής αγοράς και του κύριου τεμένους της πόλης. Συνδυάζει ρομανικές αψίδες, γοτθικά κλίτη και μπαρόκ καμπαναριό, και ο εξωτερικός τοίχος του παρεκκλησίου Παροκιέτα καλύπτεται από πλίνθους και εφυαλωμένα πλακίδια μουντεχάρ του 14ου αιώνα. Ένα μουσείο ταπισερί καταλαμβάνει τις πρώην αίθουσες του κεφαλαίου.

Το Μουσείο Χάλβιλ στεγάζεται στο Σπίτι Χάλβιλ στην οδό Χάμνγκαταν 4, ένα αστικό μέγαρο που ολοκληρώθηκε το 1898 για τον κόμη Βάλτερ και την κόμισσα Βιλχελμίνα φον Χάλβιλ. Το ζεύγος κληροδότησε το σπίτι και το περιεχόμενό του στο σουηδικό κράτος το 1920, και άνοιξε ως μουσείο το 1938· παρουσιάζει μια ιδιωτική κατοικία του 1900 περίπου και τις συλλογές της κόμισσας, 50.000 αντικειμένων, με πίνακες, όπλα, πορσελάνη και ασήμι.

Το Μουσείο Τίσεν-Μπορνεμίσα στεγάζεται στο Ανάκτορο Βιγιαερμόσα στο Πασέο δελ Πράδο, απέναντι από το Πράδο. Προήλθε από την ιδιωτική συλλογή της οικογένειας Τίσεν-Μπορνεμίσα, την οποία αγόρασε το ισπανικό κράτος το 1993, και καλύπτει την ευρωπαϊκή ζωγραφική από τον 13ο αιώνα έως την ποπ αρτ, με Ιταλούς πρώιμους ζωγράφους, Ολλανδούς δασκάλους, ιμπρεσιονισμό, εξπρεσιονισμό και αμερικανική τέχνη.

Χώρος συναυλιών στο Νέρεμπρο της Κοπεγχάγης, που περιλαμβάνει επίσης το μπαρ CONGA και το νυχτερινό κέντρο RUST.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ζένκενμπεργκ είναι μουσείο φυσικής ιστορίας στη Φρανκφούρτη, το δεύτερο μεγαλύτερο του είδους του στη Γερμανία, που το διαχειρίζεται η Εταιρεία Ερευνών της Φύσης Ζένκενμπεργκ, ιδρυμένη το 1817. Μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο στη Ζένκενμπεργκαναλάγκε το 1907 και σήμερα εκθέτει 18 ανακατασκευασμένους δεινόσαυρους ανάμεσα στις συλλογές του.

Η Μονολιθική Εκκλησία του Σεντ-Εμιλιόν λαξεύτηκε στην ασβεστολιθική πλαγιά κάτω από το χωριό στις αρχές του 12ου αιώνα. Το κεντρικό κλίτος και τα δύο πλάγια κλίτη της, μήκους περίπου 38 μέτρων και ύψους 12 μέτρων, είναι σκαλισμένα στον βράχο ως ενιαίο σύνολο, και ένα χωριστά χτισμένο καμπαναριό υψώνεται από πάνω. Η εκκλησία είναι ακόμη καθαγιασμένη και είναι επισκέψιμη μόνο με ξενάγηση.
Κέντρο εμπειρίας και γνώσης που παρουσιάζει 120 χρόνια καινοτομίας στις μηχανές ντίζελ, με την πρώτη μηχανή ντίζελ της Δανίας και την ιστορική B&W2000.

Δεξαμενή στο Κρίστιανσχαβν, ανάμεσα στη Στράντγκαντε και το λιμάνι, που άνοιξε το 1739 και έκλεισε το 1919.

Ο καθεδρικός ναός της Μασσαλίας, γνωστός ως Λα Μαζόρ, είναι η έδρα της Αρχιεπισκοπής της Μασσαλίας, χτισμένος μεταξύ 1852 και 1896 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό σε σχέδια των Λεόν Βοντουαγιέ και Ανρί-Ζακ Εσπεραντιέ. Η ριγωτή τοιχοποιία του, οι τρούλοι και οι δίδυμοι πύργοι του βλέπουν στη θάλασσα δίπλα στις αποβάθρες της Ζολιέτ, και τμήμα του μικρότερου ρωμανικού καθεδρικού του 12ου αιώνα στέκει ακόμη δίπλα του.

Η Φάουνια είναι ζωολογικός κήπος και πάρκο φύσης στη Λεωφόρο Κομουνιδάδες, στην ανατολική Μαδρίτη, που άνοιξε το 2001 και το διαχειρίζεται η Parques Reunidos. Τα 16 εκτάριά της φιλοξενούν περισσότερα από 1.200 ζώα από περίπου 170 είδη σε θεματικά οικοσυστήματα, ανάμεσά τους ένα σπίτι τροπικής ζούγκλας με μανάτους, ένα πολικό κτίριο με πάνω από 100 πιγκουίνους, ένα δάσος της Μαδαγασκάρης και ένα νυχτερινό σπίτι.
Γκαλερί και μουσείο με πολιτικά φορτισμένα γλυπτά και έργα τέχνης του Δανού καλλιτέχνη Γενς Γκάλσκιοτ, με εργαστήρια και πάρκο γλυπτών.

Το Μουσείο Ματίς είναι το μουσείο της πόλης της Νίκαιας για τον Ανρί Ματίς, που έζησε και εργάστηκε στη Νίκαια από το 1917 έως τον θάνατό του το 1954. Άνοιξε το 1963 στη Βίλα ντε Αρέν, μια κόκκινη γενουατική βίλα του 17ου αιώνα στον λόφο Σιμιέ δίπλα στα ρωμαϊκά ερείπια, και φιλοξενεί πίνακες, σχέδια, χαρτοκολλήσεις, σχεδόν όλα τα γλυπτά του και αντικείμενα από το εργαστήριό του.

Η Βασιλική του Σαν Ντομένικο φυλάσσει τον τάφο του Αγίου Δομίνικου, ιδρυτή του τάγματος των Δομινικανών, που πέθανε εδώ το 1221. Καθαγιάστηκε το 1251 και ανακαινίστηκε σε μπαρόκ ύφος το 1728–1732· διατηρεί τη μαρμάρινη λάρνακά του, την Arca di San Domenico, που ξεκίνησε το εργαστήριο του Νικόλα Πιζάνο και στην οποία αργότερα πρόσθεσαν μορφές ο Νικολό ντελ' Άρκα και ο νεαρός Μιχαήλ Άγγελος.
Το Οχυρό VII είναι πρωσικό οχυρό του 19ου αιώνα στο Πόζναν, όπου η ναζιστική Γερμανία άνοιξε τον Οκτώβριο του 1939 ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, το πρώτο στην κατεχόμενη Πολωνία. Το μουσείο καταμετρά περίπου 4.500 κρατούμενους που πέθαναν εκεί. Σήμερα το Μουσείο Μαρτυρίου της Περιφέρειας Βιελκοπόλσκα παρουσιάζει τις πλινθόκτιστες κασεμάτες, τα κελιά των κρατουμένων και εκθέσεις για όσους κρατήθηκαν εδώ.

Η Εθνική Δασική Περιοχή Αναψυχής Μπασιανσάν βρίσκεται στην περιοχή Χεπίνγκ, στα βουνά ανατολικά της Ταϊτσούνγκ, στους πρόποδες του όρους Μπασιάν ύψους 2.366 μέτρων, που ήταν μία από τις τρεις μεγάλες περιοχές υλοτομίας της Ταϊβάν την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας. Μονοπάτια ακολουθούν ρυάκια και παλιές διαδρομές υλοτομίας μέσα στο δάσος, με κέντρο επισκεπτών κοντά στην πύλη εισόδου.

Ο καθεδρικός ναός των Συρακουσών βρίσκεται στην Πιάτσα Ντουόμο της Ορτυγίας και είναι χτισμένος μέσα σε έναν αρχαίο ελληνικό δωρικό ναό της Αθηνάς, οι κίονες του οποίου φαίνονται ακόμη στους τοίχους του, μέσα και έξω. Η εκκλησία δημιουργήθηκε τον 7ο αιώνα, χρησίμευσε ως τζαμί επί αραβικής κυριαρχίας και απέκτησε τη μπαρόκ πρόσοψή της από τον Αντρέα Πάλμα τον 18ο αιώνα.